ایست گاه

eestgah — Thu, 21 Aug 2008 08:13:06 GMT

خداوند بی نهایت است و لامکان و بی زمان

اما به قدر فهم تو کوچک می شود

و به قدر نیاز تو فرود می آید

و به قدر آرزوی تو گسترده می شود

و به قدر ایمان تو کارگشا می شود

یتیمان را پدر می شود و مادر

محتاجان برادری را برادر می شود

عقیمان را طفل می شود

ناامیدان را امید می شود

گمگشتگان را راه می شود

در تاریکی ماندگان را نور می شود

رزمندگان را شمشیر می شود

پیران را عصا می شود

محتاجان به عشق را عشق می شود

خداوند همه چیز می شود همه کس را…

به شرط اعتقاد

به شرط پاکی دل

به شرط طهارت روح

به شرط پرهیز از معامله با ابلیس

بشویید قلب هایتان را از هر احساس ناروا

و مغزهایتان را از هر اندیشه خلاف

و زبان هایتان را از هر گفتار ناپاک

و دست هایتان را از هر آلودگی در بازار

و بپرهیزید از ناجوانمردی ها، ناراستی ها، نامردمی ها …

چنین کنید تا ببینید چگونه

بر سفره شما با کاسه ای خوراک و تکه ای نان می نشیند

در دکان شما کفه های ترازویتان را میزان می کند

و در کوچه های خلوت شب با شما آواز می خواند

مگر از زندگی چه می خواهید که در خدایی ِ خدا یافت نمی شود؟

.....

..............................................................

سلام بر دوستان صبورم

دیدید وقتی مصیبتی چیزی به گروه، جامعه و ملتی وارد میشه، اون گروه، جامعه و ملت برای ادای احترام مدتی سکوت می کنن؟

شده حکایت من! این روزا به خاطر خیلی چیزا سکوت می کنم. البته بهتره بگم نمی تونم حرف بزنم.

روزی که «ایست گاه» رو برپا کردم، با خودم عهد بستم هر چیزی نگم، همرنگ جماعت نشم، غر نزنم، شکایت و گلایه نکنم، زیادی لوث نشم، جفنگ نگم، لوده بازی رو بذارم کنار ... . تا حدودی هم تونستم اما حالا ... حقیقتش این روزا اگرم بخوام چیزی بگم یا باید شکایت کنم یا از بی خیالی و چشم بستن روی همه چی الکی خوش باشم!

اولیش که چیز جدیدی نیست! این روزا تقریبا همه دارن این کارو انجام میدن! دومیشم .. خب اهلش نیستم!

گمان می کنم این وسط سکوت بهترین گزینه باشه. به جایی هم بر نمی خوره. دردسر بعدشم نداری. واجب کفایی ام که هست! گنده تر از منم هست!
قبلا بدون اینکه بگم، می رفتم ... حالا میگم و میرم. زمان تعیین نمی کنم چون واقعا نمی دونم! اومدیمو همین فردا خواب نما شدیم!!!

هر کی بخواد مقابله به مثل کنه خیلی نامرده!

می خونمتون....

ایام به کام ... :)

eestgah — Sat, 16 Aug 2008 19:01:39 GMT

...

eestgah — Sat, 16 Aug 2008 06:40:40 GMT

سال 1264 قمرى، نخستين برنامه‌ى دولت ايران براى واکسن زدن به فرمان اميرکبير آغاز شد. در آن برنامه، کودکان و نوجوانانى ايرانى را آبله‌کوبى مى‌کردند. اما چند روز پس از آغاز آبله‌کوبى به امير کبير خبردادند که مردم از روى ناآگاهى نمى‌خواهند واکسن بزنند. به‌ويژه که چند تن از فالگيرها و دعانويس‌ها در شهر شايعه کرده بودند که واکسن زدن باعث راه ‌يافتن جن به خون انسان مى‌شود !!!

هنگامى که خبر رسيد پنج نفر به علت ابتلا به بيمارى آبله جان باخته‌اند، امير بى‌درنگ فرمان داد هر کسى که حاضر نشود آبله بکوبد بايد پنج تومان به صندوق دولت جريمه بپردازد. او تصور مى کرد که با اين فرمان همه مردم آبله مى‌کوبند. اما نفوذ سخن دعانويس‌ها و نادانى مردم بيش از آن بود که فرمان امير را بپذيرند. شمارى که پول کافى داشتند، پنج تومان را پرداختند و از آبله‌کوبى سرباز زدند. شمارى ديگر هنگام مراجعه مأموران در آب انبارها پنهان مى‌شدند يا از شهر بيرون مى‌رفتند !!!

روز بيست و هشتم ماه ربيع الاول به امير اطلاع دادند که در همه‌ى شهر تهران و روستاهاى پيرامون آن فقط سى‌صد و سى نفر آبله کوبيده‌اند. در همان روز، پاره دوزى را که فرزندش از بيمارى آبله مرده بود، به نزد او آوردند. امير به جسد کودک نگريست و آنگاه گفت: ما که براى نجات بچه‌هايتان آبله‌کوب فرستاديم. پيرمرد با اندوه فراوان گفت: حضرت امير، به من گفته بودند که اگر بچه را آبله بکوبيم جن زده مى‌شود. امير فرياد کشيد: واى از جهل و نادانى، حال، گذشته از اينکه فرزندت را از دست داده‌اى بايد پنج تومان هم جريمه بدهي. پيرمرد با التماس گفت: باور کنيد که هيچ ندارم. اميرکبير دست در جيب خود کرد و پنج تومان به او داد و سپس گفت: حکم برنمى‌گردد، اين پنج تومان را به صندوق دولت بپرداز.

چند دقيقه ديگر، بقالى را آوردند که فرزند او نيز از آبله مرده بود. اين بار اميرکبير ديگر نتوانست تحمل کند. روى صندلى نشست و با حالى زار شروع به گريستن کرد...

در آن هنگام ميرزا آقاخان وارد شد. او در کمتر زمانى اميرکبير را در حال گريستن ديده بود. علت را پرسيد و ملازمان امير گفتند که دو کودک شيرخوار پاره دوز و بقالى از بيمارى آبله مرده‌اند. ميرزا آقاخان با شگفتى گفت: عجب، من تصور مى‌کردم که ميرزا احمدخان، پسر امير، مرده است که او اين چنين هاى‌هاى مى‌گريد. سپس، به امير نزديک شد و گفت: گريستن، آن هم به اين گونه، براى دو بچه‌ى شيرخوار بقال و چقال در شأن شما نيست.

امير سر برداشت و با خشم به او نگريست، آنچنان که ميرزا آقاخان از ترس بر خود لرزيد. امير اشک‌هايش را پاک کرد و گفت: خاموش باش. تا زمانى که ما سرپرستى اين ملت را بر عهده داريم، مسئول مرگشان ما هستيم.

ميرزا آقاخان آهسته گفت: ولى اينان خود در اثر جهل آبله نکوبيده‌اند.

امير با صداى رسا گفت: و مسئول جهلشان نيز ما هستيم. اگر ما در هر روستا و کوچه و خيابانى مدرسه بسازيم و کتابخانه ايجاد کنيم، دعانويس‌ها بساطشان را جمع مى‌کنند. تمام ايرانى‌ها اولاد حقيقى من هستند و من از اين مى‌گريم که چرا اين مردم بايد اين قدر جاهل باشند که در اثر نکوبيدن آبله بميرند...

eestgah — Mon, 11 Aug 2008 18:41:18 GMT

آورده اند که: روزی کسی در راهی بسته ای یافت که در آن چیزهای گرانبها بود و آیة الکرسی هم پیوست آن بود. آن کس بسته را به صاحبش رد کرد. او را گفتند: چرا این همه مال از دست دادی؟ گفت: صاحب مال عقیده داشته که این آیة الکرسی مال او را از دزد نگاه می دارد و من دزد مال هستم، نه دزد دین! اگر آن را پس نمی دادم، در عقیده صاحبان آن خللی راجع به دین روی می داد، آن وقت من دزد دین هم بودم.

eestgah — Sun, 27 Jul 2008 09:55:38 GMT

قال رسول الله صلي الله عليه و آله و سلم

1- عليک بالشکر فانه يزيد في انعمه

سپاسگذار و شکر گذار باش زيرا که آن نعمت را زياد مي کند .

2- لا يشکرالله من لا يشکرالناس

کسي که از مردم (در مقابل نيکي آنها ) تشکر نکند خداي را شکرگذاري نکرده است .

3- ان اشکرالناس لله اشکرهم للناس

شاکرترين مردم نسبت به خدا ، حق شناس ترين آنها نسبت به مردم است .

4- من احب ان يکون اقوي الناس فليتوکل علي الله

هر که دوست دارد قوي ترين مردم باشد پس به خدا توکل نمايد .

5- طوبي لمن شغله خوف الله عن خوف الناس

خوشا بر کسي که ترس از خدا او را از ترس مردم بازدارد .

6- من خاف الله عز وجل خاف منه کل شيء و من لم يخف الله اخافه الله من کل شيء

هر که از خداي عز و جل بترسد همه از او مي ترسند و کسيکه از خدا نترسيد خداوند او را از همه چيز بترساند

7- خشيه الله راس کل حکمه

ترسيدن از خدا سرآمد هر حکمت و دانش است .

8- ودالمومن ، المومن في الله من اعظم شعب الايمان و من احب في الله و ابغض في الله و

اعطي في الله و منع في الله فهو من الاصفياء

دوستي مومن با مومن براي رضاي خدا از بزرگترين شعبه هاي ايمان است و کسي که براي خدا دوست دارد وبراي خدا دشمن دارد و براي خدا ببخشد و براي خدا دريغ دارد از برگزيدگان است .

9- افضل ايمان المرء ان يعلم ان الله معه حيثما کان .

برترين درجه ايمان مرد آن است که بداند هر جا که باشد خدا با اوست .

10- اوحي الله تعالي الي موسي يا موسي من کان ظاهره ازين من باطنه فهو عدوي حقا"و من کان ظاهره و باطنه سواء فهو مومن حقا" و من کان باطنه ازين من ظاهره فهو وليي حقا".

خداوند تعالي به موسي وحي نمود که يا موسي هر که ظاهرش زيباتر و با زينت تر از باطنش باشد او حقا" دشمن من است و هر که ظاهر و باطنش يکي باشد او حقا" مومن است و هر که باطنش بهتر از ظاهرش باشد پس حقا" او دوست من است .

11- المومنون هينون .

مومنان ، سهل گير و نرم خو هستند .

12- من سر مومنا" فقد سرني و من سرني فقد سرالله .

هر که مومني را خوشحال و شاد کند مرا شاد نمود ه و کسي که مرا شاد کند خدا را شاد نموده است .

13- هديه الله الي المومن السائل علي بابه

هديه خداوند به سوي مومن ، محتاجي است که به در خانه او آمده است .

14- ليس منا من لم يوقرالکبير و يرحم الصغير و يامربالمعروف و ينه عن المنکر .

کسي که بزرگ را محترم نشمارد و به کوچک ترحم نکند و امر به معروف و نهي از منکر نکند از ما نيست .

15- رحم الله امرء اصلح من لسانه .

خدا رحمت کند آن را که زبانش را اصلاح کند .

16- جاهدوا انفسکم علي شهواتکم تحل قلوبکم الحکمه

با نفس خود بر سر شهوات و تمايلات بجنگيد تا حکمت قلبهاي شما را فرا گيرد .

17- ان اکثر ما يدخل الناس الجنه تقوي الله و حس الخلق

آنچه بيشتر از هر چيز مردم را به بهشت داخل مي کند تقوي و حسن خلق است .

18- من حفظ عني من امتي اربعين حديثا" في امر دينه يريد به وجه الله و الدارالآخره بعثه الله يوم القيامه فقيها" عالما" .

هر که از امت من چهل حديث از من در امر دين خود حفظ کند و مقصودش رضاي خدا و سراي

آخرت باشد ، خداوند او را در روز قيامت فقيهي دانشمند مبعوث گرداند .

19- من عمل علي غير علم کان ما يفسد اکثر مما يصلح .

هر که ندانسته کاري انجام دهد خرابي و فسادآن بيش از اصلاحش خواهد بود .

20- راس العقل بعد الايمان بالله عز و جل التحبب الي الناس .

سر آمد عقل پس از ايمان به خداوند عز و جل اظهار دوستي و محبت با مردم است .

21- من تواضع لله رفعه الله و من تکبر وضعه الله .

هر که براي خدا تواضع کند خداوند او را رفعت دهد و هر که تکبر نمايد خدا او را خوار گرداند .

22- طوبي لمن حسن مع الناس خلقه .

خوشا به حال کسي که با مردم خوشرفتاري کند .

23- اتي رجل النبي صلي الله عليه و آله فقال يا رسول الله اي الناس افضلهم ايمانا" ؟ قال ابسطهم کفا

مردي خدمت رسول خدا(ص) امد و گفت اي رسول خدا کداميک از مردم از جهت ايمان بر ترين انهاست؟ فرمود:آن که دستش براي بزل و بخشش از ديگران باز تر است.

24- من اقتصد اغناه الله

هرکه ميانه روي کند خدا وند اورا بي نياز گرداند

25- من احب السبيل الي الله عز و جل جرعتان: جرعه غيظ تردها بحلم و جرعه مصيبه تردها بصبر

از محبوب ترين راه ها به سوي خداوند عز و جل نوشيدن دو جرعه است: جرعه خشمي که با بردباري ان را رد کني و جرعه مصيبتي که با صبر آن را برگرداني

26- عليکم بالعفو فان العفو لا يزيد العبد الا عزا فتعافوا يعزکم الله

ملازم عفو و گذشت باشيد زيرا عفو نمودن جز عزت و ارجمندي به بنده نيفزايد. پس هميديگر را عفو کنيد تا خداوند شما را عزيز گرداند.

27- ينادي مناد يوم القيامه من کان لهو علي الله اجر فليقم فلا يقوم الا العافون الم تسمعوا قوله تعالي:

فمن عفي و اصلح فاجره علي الله.

روز قيامت ندا کننده اي صدا ميزند هرکه بر خدا پاداشي دارد بپا خيزد پس بر نميخيزند مگر عفو کنندگان آيا فرمايش خداي تعالي را نميشنويد که فرمايد:هر که عفو کند و سازش نمايد پاداشش بر خداوند است.

28- من حرم الرفق فقد حرم الخير کله.

هرکه از نرمش و ملايمت محروم شد از تمامي خير و نيکي محروم گرديد.

29- لا تغتابواالمسلمين و لا تتبعوا عورا تهم.

غيبت مسلمين را نکنيد و در جست و جوي عيوب آنان نباشيد.

30- اقل الناس راحه الحسود.

اسايش و راحتي حسود از همه مردم کمتر است.

31- دعوه المظلوم مستجابه و ان کان فاجرا".

دعاي ستمديده مستجاب شود اگرچه فاجر و بد کار باشد.

32- للمرائي ثلاث علامات: ينشط اذا کان عند الناس و يکسل اذا کان وحده و يحب عن يحمد في جميع الامور

براي رياکار سه علامت است: چون در نزد مردم باشد با نشاط است و زماني که تنها باشد کسل است و دوست ميدارد در تمام کار ها ستايش شود

33- للمنافق ثلاث علامات : يخالف لسانه قلبه و قوله فعله و علانيته سره

براي منافق سه علامت است : دلش بر خلاف زبان و کردارش بر خلاف گفتارش و باطنش بر خلاف ظاهر است

34- کبرت خيانه ان تحدث اخاک حديثا" هو لک به مصدق و انت له کاذب

خيانت بزرگي است که به برادرت سخني گوئي و او آن سخن ترا تصديق کند در حالي که تو به او دروغ ميگوئي

35- ترک الفرص غصص

فرصت ها را از دست دادن ، موجب غصه ها است .

36- بادروا بعمل الخير قبل ان تشغلوا عنه

بر انجام عمل خير پيشدستي کنيد پيش از آنکه چيزهاي ديگر شما را از انجام آن بر خود مشغول دارد .

37- ابدووا بالسلام قبل الکلام فمن بدا بالکلام قبل السلام فلا تجيبوه

پيش از سخن گفتن ، گفتار خود را با سلام شروع کنيد . پس هر که پيش از سلام کردن شروع به سخن نمود پاسخش ندهيد .

38- قيل لرسول الله مالحزم ؟ قال مشاوره ذوي الراي و اتباعهم

عرض شد حزم و احتياط چيست ؟ فرمود : با صاحبان راي مشورت کردن و از آنها پيروي نمودن

39- من صلي علي صلي الله عليه و ملائکته و من شاء فليقل و من شاء فليکثر

فرمود: هرکه بر من صلوات فرستد خدا و فرشتگانش بر او صلوات فرستند و هرکه خواهد کم فرستد و هر که خواهد زياد کند

40- ارفعوا اصواتکم بالصلوه علي فانها تذهب بالنفاق

آوازهاي خود را به صلوات فرستادن بر من بلند کنيد زيرا که آن نفاق را بر طرف سازد .

eestgah — Tue, 22 Jul 2008 07:12:45 GMT

عاقل را سزاوار است كه بداند كه خيرى در مردم نيست . و نيز بداند كه از آن ناگزيرست . و اگر اين بداند، چندان كه مقتضى است با آنان در آميزد.

eestgah — Tue, 15 Jul 2008 10:53:36 GMT

این عکس بدجوری منو به گریه انداخت ...

گمان نمی کنم نیازی به بیان دلیل داشته باشه.